BENİ
Şu yuvarlak fani dünya,
Tez zamanda yordu beni.
Güvendiğim kim var ise,
Yerden yere vurdu beni.
Artık gönül geldi dile,
Çile gördüm, yalnız çile...
Can bildiğim yarim bile,
Kırdı dostlar, kırdı beni.
Ne bir vefa, ne bir selam;
Dilimde tükendi kelam.
Yaşadığım koca alem,
Gurbet oldu, sardı beni.
Denemedim yanlış işi,
Beğenmedim bu gidişi.
Cahillikte uzman kişi,
Halk içinde yerdi beni.
Ölmeden girdim mezara,
Açıldı kalbimde yara.
Düşürdüler ahuzara;
Felek ele verdi beni.
Zehir oldu her tattığım,
Değer bulmadı sattığım.
Bin suçunu kapattığım,
Tek hatamda gördü beni.
Ya baygınım ya da koma,
Deli derler mert adama.
İyiye yürüdüm ama,
Hep kötüler sordu beni.
Haşmetli'yi öldürmedi,
Çektiğimi böldürmedi.
Ömrümce hiç güldürmedi,
Bu dünyanın derdi beni.
Zeki Tokgöz 2
Kayıt Tarihi : 8.08.2026 13:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!