Belki bir gün gün ışığına çıkartırım acılarımı.
Sen acılarına yanarsın, ben senin bana bıraktığın
ömürlük yalnızlığıma.
Söyle şimdi nerede kaldı o öz güven
Benden sana armağan olsun.
Bakma öyle onca emeğin boşa gidişi büküyor boynumu.
Kaç damla göz yaşı, söndürür yürekteki yangını.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




. Şair için şiir yüreğini ötekine çevirerek ötekini dizelerinde yazmak değilmidir. Bu öteki bazen bir insan bazen de bir nesne yada kavram oluyor.Her dizede tatlı bir anlatı vardı. devamı dileğimle başarılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta