Bende kalsın Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

Bende Kalsın
Fevzi Emir Yılmaz

Görmeye doyamadım bugün yüzünü, seni;
Yokluğunla baş başa bırakma sakın beni.
Böyle her gün, her gece bekliyorum gelmeni;
Götürme bakışların, bende kalsın bu akşam.

Her söze kulak asıp düşünme derin derin;
İndirme kaşlarını, gam dolmasın ciğerin.
Eksilmesin yüzünden şifâlı gülüşlerin;
O güzel tebessümün bende kalsın bu akşam.

Rüzgârda ipek gibi ışıldayıp savrulan;
Dalgalı deniz gibi büklüm büklüm kıvrılan;
Omuzuna düşünce tel tel olup ayrılan;
Toplama saçlarını, bende kalsın bu akşam.

Namert eli değince sızım sızım sızlanan;
Her lokma ekmeğini helaliyle kazanan;
Sevgiyle, merhametle "o" aşk ile uzanan;
Çok görme ellerini, bende kalsın bu akşam.

Yüreğimin dalları hitâbınla yeşerir;
Bana her seslenişin gönlüme huzur verir.
Bu aşk-ı muhabbetle içim mum gibi erir;
O davetkâr sözlerin bende kalsın bu akşam.

Hislerimin gönlüne bağlanmış eli kolu;
Masum bir bebek gibi tertemiz sevgi dolu.
Gönlümün muradına ermek için tek yolu;
Alıp gitme kalbini, bende kalsın bu akşam.

Ben sana âşinâyım, sensiz nefes alamam;
Bir adım uzaklaşsan, hasrete katlanamam;
Güneşisin gönlümün, batarsan ısınamam;
O masum sıcaklığın bende kalsın bu akşam.

Otur, kalkma yerinden; beni sensiz bırakma;
İki damla yaş olup şu gözlerimden akma;
Bir parça seviyorsan gel de sözümden çıkma;
Sana dair ne varsa bende kalsın bu akşam.