Bende Şiiri - Serdar Tunçluer

Babam öldüğünde ağlamadım…ya görürse,
Haykıramadım dünyaya…ya duyarsa,
Kilitlendi sesim , sesim sessizliğim,
Gizlendim bir mezarın ardına,
İrkildim…ensemde bir soluk nefes,
Meğer Evladımmış arkamda,
Sorma o anı etme dahi tahayyül,
Bir başka deyişle hayalin, suskun kalır karşında,

Ne zordur analık…bilemem,
Belki de kordur yüreğinde gizlenen,
Evladıdır ömrünce karşılıksız sevilen,
Zor analık zordur üç kelime bu cümlem…
Ya babalık! …

Kim dedi sadece anneler sever diye,
Kim dedi sadece anne düşünür diye,
Kim dedi sadece Analar yanar diye,
Kim dediyse halt etmiş “ babalar ağlamaz “ diye,
(her…neyse!)

Sen çaresizlik nedir bilirmisin…
Ardır, hiçbir şeye benzemez,
Yakar yarının telaşı, hem ne cayır…
Bekleyenler adına,
(her…neyse!)

Dişlerin kilitlenir belaların karşında,
Yumrukların gizlenir onun bunun yanında,
Sözlerinse boş kalır konu komşu karşında,
Akşama bekleyenin çoluk çocuk ardında,
(her…neyse!)

-Baba…seni arıyordum!
-Bende Oğlum.