Unuttum sanma sakın toprağını taşını
Coşkun akan derede tozlu yolda ben varım
Nasıl unuturum ki boranını kışını Duman tüten damlarda bacalarda ben varım
Kerpiç evler canlansa sıvaları dökülse
Geceleyin camların perdeleri sökülse
Ay geceye doğarken bulut önden çekilse
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta