Ben sero Şiiri - Servet Balıbey

Boğazla sokaklarda çocukların suskunluğunu
Yürekten bağır hadi hiç çekinme hiç sero
Kim tutabilir ki benim uçurtmam çok yükseklerde
İpi gerilmiş hayat bir uçurtmadır sero
Balkon yalnızlığında terkettik hayalleri
Pencere kenarından sevdik güvercinleri
Bilyelerden yuvarlak gülüşen yanakları
İpi kopmuş uçurtmam hiç bırakma dön geri
Bir aşkı hatırlatır yürüdüğüm bu sokak
Önünden geçtiğim yıkılıvermis şu konak
Bir çocuktuktum ya inat, gözünü açıp kapat
Bir baba zorbalığı kapat şu perdeyi kapat

Ben hâlâ çok özlüyorum seni
Döne bilsem dönerdim geri
Çocukluğum aşkım ne çare
Seviyorum seni
Ben hâlâ çok özlüyorum seni
Döne bilsem dönerdim geri
Çocukluğum aşkım ne çare
Seviyorum seni

Hizaya sokuldu dert ardışık bütün keder
Her yaşta bir travma hayat dolmuşla gider
Koş peşinden bırakma o eski sokakların
Cıvıltı çocuk sesi senfoni olmuş gider
İlk aşkım ilk heyecan kalbim bankta oturmuş
Yüz dönmüş İstanbul'a bir güzele vurulmuş
Nerde o açıldığım ilanı aşk ettiğim kız
Nerde elinde sazı nara atan hırçın çocuk
Sanki hiç büyümemiş gibi hala oturuyor parkta
Bir çocuk kalmış gibi nazik yürek saklanmakta
On yıl oldu gidişin bir otobüse binişin
Bekliyor seni aptal bekliyorum durakta
Kaldırım arşınladık ayak ayak izimiz var
Ustadan sevda gördük aşıklara sevdamız var
Paramız yoktu lakin para seven güzel çoktur
Parıltıya kapılan kelebekte hayır yoktur