Aynanın içinden düşüyor zaman,
karşımda uçurum.
En uzak surat,
yılların yorgunu; saçım ağarmış.
Çer çöpe çevirdin, saçımı uzat...
Ayna mı kırıldı, kırılan benim?
Zaman durmuyor ki, dökülen benim.
Her çizgi yüzümde kırık fay hattı,
Titreyen ellerle depremler benim.
Kayıt Tarihi : 15.09.2026 14:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!