Sevdamın o büyüdüğü en uzun gecede bir yerdeyim.
Ben uzandığım isteğe çok uzak o yerde, kendimleyim...
O duaların bittiği hasretin delice haykırdığı,
Ve karanlığın indiği bir yasak gönülle beraberim.
Bir posta çantasındaki içli bir mektup sayfasındayım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta