Ben kaldım Şiiri - Birkan Demirci

Tükendi bende zaman, kırıldı saat dişi,
Umut dediğin boş çıktı, içimden giden kişi.
Giden gitti arkasına bakmadan, yüzü rahat,
Kalanın payına düştü susmak, küf ve feragat.

Ne mendil sallandı bana, ne bir söz kaldı yarım,
Vedalar bile korkak, gidişler kadar zalim.
Hayal kırıklığı çöktü omzuma taş gibi,
Yalnızlık vurdu içime, gece yarısı kurşun gibi.

İnandım, bedel ödedim, suçum sevmekmiş meğer,
Beklemekmiş utanç sayan bu acımasız kader.
Kalabalıkta kayboldum, adım silindi listeden,
Herkes gitti kendine, ben kaldım sessizliğinden.

Giden memnun yerinden, dönen olmaz bu yoldan,
İnsan en sert darbeyi yer, unutulmuş olmaktan.