Yokolan gölgelerin çırpınışları ve hiç duyulmayan çığlıklarından bir gün.
Yağmur da yağmıyor, güneş de yok. Kuru bir soğuk var içime işleyen.
Ağlasam kim görecek?
Gülsem kim duyacak?
Ölsem kim hissedecek?
Yalnız ve yanlış bir gün.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta