Çığlıkların bittiği yerde çıkar sesim,
Açılır çekik gözlerim,
Anamın koynunda ısınır,
Minicik bedenim.
Yarışı baştan kaybetmişim
Beşinci olmakmış kaderim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İçinizdeki çığlıklar hiç susmasın!
İyiki beşinci imişsin.Yüreğindeki çocuk hiç büyümesin.Eyvallah::))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta