Bembeyaz Kışlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Dağın başında bembeyaz kışlar,
Buzu kırarak dökülür taşlar,
Hızla kaymaya tüm dostlar başlar.
*
Hemen bağlama taktırmak gerek,
Buzu ezerken coşuyor yürek,
Pisti aşarız rüzgâr emerek.
*
Çizgiler çizer uzayan izler,
Bembeyaz tozu yutuyor yüzler,
Soğuk vurunca titriyor dizler.
*
Hızlı kayarken rüzgara bindik,
Bembeyaz karın üstünden indik,
Tüm korkuları tepede yendik.
*
Kayağa sağlam çelik taktırmak,
Zirvede buza çivi çaktırmak,
Aşağı doğru seli aktırmak.
*
Eğimli yoldan bedeni salmak,
Tozlu karların içine dalmak,
Şu beyazlıkta nefessiz kalmak.
*
Gökyüzü mavi, ufuk açıldı,
Bembeyaz yola neşe saçıldı,
Kardan engeller tek tek aşıldı.
*
Güneş vurunca parlar yamaçlar,
Karda süzülür yeşil ağaçlar,
Zirveye doğru döner amaçlar.
*
Tekrar bota tam kilit taktırmak,
Zorlu engeli hızla aştırmak,
Karın üstünde yönü şaşırtmak.
*
Dengede durup vadiyi seyret,
Büyük hızıma sen de et hayret,
Yolun sonunu bulmaya gayret.
*
Baton vurarak döneriz yöne,
Buzlu tepeden geçeriz öne,
Veda ederiz biten bu güne.
*
Rüzgar sesini duyuyor kulak,
Her yer bembeyaz, ışıkla parlak,
Zirve denilen yer artık uzak.
*
Gün biter iken gölgeler uzar,
Kayak takımı karları bozar,
Bu güzel ritmi şairler yazar.