Bekliyorum Şiiri - Halil Kumcu

Her nisan yağmuru seni hatırlatır bana,
Seni yaşarım yapraklar dökülürken sonbaharda.
Küllenen o eski aşk yanar içimde için için;
Bir yangın yeridir artık kalbim, dumanı tüter ruhumda.

Hasret kaldım o bir çift çocuksu bakışına,
Çalan her hasret türküsü hançer gibi saplanır;
Parçalar kalbimi, dağıtır bin bir parçaya.
Neden dinmez bu rüzgâr, neden bu sızı bitmez?
İçimde fırtınalar kopar, mevsimler sana katlanır.

Sigaramın dumanı gibi, uçtun gittin ellerimden,
Uçan kuşlar döndü de bir sen gelmedin o yoldan.
Şimdi bir dönme dolap gibiyim, hep aynı noktada;
Dönüp duruyorum kendi yokluğumun etrafında.
Sırılsıklam bir kederle, nisan yağmurlarında;
Hâlâ bıraktığın o çıkmaz sokakta...
Seni bekliyorum.

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Beklemek, kalbin en uzun mevsimidir.
•Hasret, rüzgâr gibi; dindi sanırsın, yine eser.
•Sonbahar yaprakları gibi dökülür umutlar.
•Beklemek, gelmeyeceğini bile bile kapıyı açık bırakmaktır.
•Her türkü, biraz hasret biraz da yarım kalmışlıktır.

15 Eylül 2013 / Saat: 10:08 / Pazar / Bartın