Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
muhteşem bir tespit. kutlarım.
saygılarımla:
rr.
akdora
hasret duyulan bir beklenenin ardından yazılmış müthiş dizeler...Beklenen kişilerin acımasızlığı...
'Beklemek, umuda sonsuz bağlanmak..'
Eskiden, yaşadığım bir zaman diliminden biraz acı, biraz tatlı anıları hissettirdi bana..
Yüreğine sağlık..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta