Bekir Özcan Şiirleri - Şair Bekir Özcan

Yerde “Muhammed” doğdu, gökte “Ahmed’in” yıldızı
Salkım salkım indi dünyaya, yıldızların nurani yaldızı

Yahudi âlimlerinin tümü, asırlardır bu işareti bekler
Her şeyi gördü gözleri, bütün alameti seyrettiler

Hiç dinlenmeden, hemen düşer Şam yoluna
Varır Meşhur Şam kâhini olan, Satih’in yanına

Kâhin Satih’in, çok acayip bir yaratılışı var
Yüzü göğsünün içinde, daim sırt üstü yatar

Mekke’ye ulaşmıştı artık kafile
Verilmişti bir kişi kervandan fire

Abdü’l-Muttalib, oğlu Abdullah’ı sordu
Denildi,”aniden yolda çok hasta oldu”

Üstadın arabası gitmiş yok yerinde
Şoke olur polisler bunu fark edince

Evin kapısı çalınır hızlı ve ısrarla
Tahiri ağabey açmaz kapıyı inatla

İkindi namazından çok önce
Polis gelir Isparta dershanesine

Emirdağ’ından hareket etti Hoca Efendi
Sordu talebelerine daha halen gelmedi mi?

Dünya’da en zor gelen, ayrılıktır fıtrata
Nurun has talebeleri, âşıktı hazreti üstada

Kıyamete kadar sürecekti artık bu hicran
Allah’ım nasıl dayanacaktı? Canana, can

Karakoldaki komiser üstada etti çok eziyet
Üç günde bir, evini arar sanki büyük meziyet

Günün birinde komiser, Çaycı Emin ağabeye
Der “sen gideceksin Bediüzzaman’ın hizmetine”

Hayyam’ın inanç felsefesine eleştiri
Güzelleştiren hünerdir edebiyatı, şiiri
Yazılan şiiri görür de bilmez ise şairi
O dünyadaki tüm sadık ahmakların piri

Bekir Özcan

Hayyam'ın sapık fikirlerine cevap
Edebiyat da, şiir de; hüner ‘sanat’
Nakşı görüp de nakkaşı görmez ise
O dünyadaki en büyük sadık ahmak

Bekir Özcan

Karardı hava daraldı ruhum oldu akşam yine
Sevmiyorum artık böyle yaşamayı bu âlemde

Bir şeyler hissediyorum ta! iliklerimin içinde
Adeta kalbimin ruhumun en derinliklerinde