Bekir Dalkıç Şiirleri - Şair Bekir Dalkıç

Ben ölünce beni seven herkes, mezarıma bir kürek toprak yerine,
Birer yürek şiir döksün.
Severim şiir kokusunu.
İmamdan sonra edebiyat hocamı çağırın başucuma.
Dua niyetine en sevdiğim şiiri okusun.
Kefenimi beni anlayan işçiler dokusun.

Ben sana ne desem bilmem.
Öyle taze olmalı ki sözler ve öyle tatlı gelmeli çiğnerken kulağın.
Fakat bayattlamış her ne söylersem söyleyim..
Nasıl anlatsam sevgimi suya bakıp, çiçeğe bakıp,
Zamana bırakıp akıp giden.
Eski bir gömlek gibi hırpani, söylene söylene yıpranıp giden.

Ben şiirin bütünüyüm.
Ütüsüz giyindim acımı gecede.
Cigaranızın tütünüyüm.
Yanıp dururum için için.
Yüreğimde demledim çayımı, fokur fokur.
Doldum doldum, döküldüm sizin için.

Yemeği yedim bi ağırlık çöktü.
Şekerleme yapmam lazım.
Uyanınca da çayın yanında tuzlu kurabiye.
Mis.
Havalar da tam benlik bu günlerde.
Ne çok soğuk, ne çok sıcak.

Beste yaptılrlar beste.
Bir akşam beste yaptı tavuklar kümeste.
Adam işitince bu besteyi.
Fırlayıp koltuğundan bir hışımla.
Gidip horozun kafasını kesti.
Şöyleydi o bestenin sözleri.

Gözlerini nemlendir, bul buna sebepler güzelim.

Sonra kuruyup düşerler.

İyi bak o göz bebeklerine, iyi bak mutlaka.

Kedilerim var benim, kuyruğuma basmayın.
Söyle onlara, kuyruğuma basmasınlar.
Benim kuşlarım var, uçarlar kafama göre,
Bazen de eserler aklıma mavi mavi, bazen düşerler yollarıma kapkara.
Taş atmasınlar gökyüzüme rastgele, kurşun atmasınlar.
Söyle onlara.

Bir anda geldiler bana, bir anda geldiler yani.
Yani durup dururken.
Henüz sabahın körüydü, uyuyordum mışıl mışıl.
Oysa yoktu param pulum, ne kimim kimsem.
Çaldı kapımın zili, açtım baktım ki ev sahibim.
Kiram üçbin idi olmuş yedibin,

Biz ne zaman mutlu olacağız Muallâ, ne zaman?
Ne zaman gülecek bizim de yüzümüz?
Ah, ne zaman!
Kapandığında mı o onulmaz yaralar?
Ruhumuzu somurtan duvarlarla örüyor,
Hiç gidemediğimiz oteller, lokantalar, kafeler.

mahvediyor beni bazı insanların kibiri
kafamın içinde bir biri(kin)ti var anne
kış gelir çoğalır yağmurunda yaz gelince güneş vurur buharlaşır
yoruldum artık düşünmekten düşüne düşüne düşlerim döküldü gitti.