Bekir Alim Şiirleri - Şair Bekir Alim

Dünya sana sözüm sen dinle beni
Yolcuyum yolumdan döndürmeyesin
Başıma taç yaptım şu gök kubbeni
Yakmadan boş yere söndürmeyesin

Başımdan sel gibi yağdırdın suyu

Her nereye baksam bir hatıran var
Düştükçe aklıma öldürür beni
Hasretin kör düğüm içim kan ağlar
Düştükçe aklıma öldürür beni

Gönül pare, pare dert katar, katar

Değişti dünyanın düzeni çarkı
Kime ne söylerim kime ne deyim
Kalmadı maddenin manadan farkı
Kime ne söylerim kime ne deyim

Ayrılmış özünden yol nerde meyil

Ağlasam derdime olmaz bir çare
Yürek yangın yeri yer pare, pare
Sitemim sözüm var vefasız yâre
Ay geçse yılları bilmez ne fayda

Gözlerimden akar kan ile yaşlar

Bir güzel yüzünden düştüm bu derde
Nehirler çağlayıp dolsa ne fayda
İlk göz göze gelip, gördüğüm yerde
Son mevsim yazım kış olsa ne fayda

Hal bilmez elinde kalmış giderim

Feleğin çarkından cürümünden geçtim
Bir vefasız yarı aradım seçtim
O bir tomurcuk gül, ben çekirdektim
Yansam ne közünde ne gelir elden
Gönül vazgeçer mi gonca gülünden

NE GEREK VARKİ

Gurbete gitmene ne gerek var ki
Sen benim içimde hep gurbetsin ya
El açıp Allaha öyle yalvar ki
Bitsin bu ayrılık çekip gitsin ya

NE GUZEL

Sevdası kalbimde bir güneş gibi
Yakar deli Poyraz bir ateş gibi
Bazen bir arkadaş bazen eş gibi
Yar seni yanimda gormek ne guzel

NE GÜZEL

Yine hasret çıktı şansıma bugün
Bülbül gibi öten diller ne güzel
Hayalde yaşayıp o son gördüğüm
Göğsünde açılan güller ne güzel

Arz etme halini hal bilmiyorsa
Her biri bir yerde nede çok şey var
Özünü neslini geçmişin sorsa
Her biri bir yerde nede çok şey var

Bir bak şu zamana bak ki neler var