Behiçlerin Eşiği Şiiri - Saliha Ravza Olgun

Ömürce hıfzedilecek bir yankısın dudaklarımda.
Tarif ediyorum varlığını müebbetle.
Rahlelerde şafaklayan ârif kalbimle.
Satırlarımın vurgusu, nefesi, ritminin meltemi...
Manzaramın rengi, tonu, aromasının esintisi...
​

Usul ve ilkeler şahit oldu hükümlere.
Usa sus düşmez!
Üslup ve temayla maya tutan behiçlere.
Nakıslar ıslah edildi,
Zayiât öksürmüyor hallere.
Terbiye edildi mektepte derun tahsille.

​İltica ile yöneldim feleğin kapısına.
Mülteci görüldüm sayfalarına.
Vecibeme ahidimdir yolum müspet zişana.
İhtilal düşmeyecek menfi illetlerin suruna.
​

Destur verildi mahrum ve muhtaç
Meskun nefsime.
Fıkıha amade ,Hak divanında;
Talebi vücudu kamile.
Kahramansın münezzeh kaderin
Evveli ve ahirine.
​

Makul bir muhit soluğumdaki emare.
Aşinayım kadim Settar'a,
İlahi sığınağa.
Yedi iklime hükmeden Ulvi nizama.
Nişanenin ifadesi Müctebâ,
Mukayyet olacak bahtiyara.

​Saatin ibresi ferman veriyor akrebe ve yelkovana.
Isı ve ışık şavkı saçan güneşin ışıldamasına.

Edremit.