Behçet Necatigil Şiirleri

16 Nisan 1916 - 13 Aralık 1979
286

ŞİİR


113

TAKİPÇİ

Behçet Necatigil

Bir dağda bir tüneli geçe say!
Kili döndüren usta
Tezgahındaki tozda
İskelet takırtıları.

Serviler evet evet

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Yok coğrafyalarda bu Bağdat
Bin geceden bir kent
Bunca acıyı nereye sakladılar
Anlatmaz, çekerler kendilerini
Dalgın susarlar.

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Ben uzaklarda olmalıyım, çok uzaklarda
Acılar unutulduktan sonra
Dönmeliyim.

Ölümlerin karşısında şaşırıyorum
Ne desem ki

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Vurur gurbetteki kuş pencere pervazına
Şefkatli bir ekmek kırıntısı
İyi kalpli bir kız
Al git, al git, al git!

Sevgi mi, yankı mı, kıyıda gece

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Anadır - - baba, evlat, kardeş
Yaradır içimizde.
Yıllar yılı çeker bir hastalığı,
Çekeriz biz de.

Çokluk anlaşılmaz neden

Devamını Oku
Behçet Necatigil

İnsanlar yüzyıllar yılı evler yaptılar.
İrili ufaklı, birbirinden farklı,
Ahşap evler, kagir evler yaptılar.
Doğup ölenleri oldu, gelip gidenleri oldu,
Evlerin içi devir devir değişti
Evlerin dışı pencere, duvar.

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Ölüler rahata kavuştu,
Paravana arkasında.

Çağırsın diye can atıyorum,
Bana baktığı bile yok,
Gözü başkasında.

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Tam otların sarardığı zamanlar
Yere yüzükoyun uzanıyorum
Toprakta bir telâş, bir telâş
Karıncalar ötedenberi dostum.

Ellerime hanım böcekleri konuyor

Devamını Oku