Behçet Necatigil Şiirleri

16 Nisan 1916 - 13 Aralık 1979
286

ŞİİR


110

TAKİPÇİ

Behçet Necatigil

Kız kaptırdı gönlünü
Sevdiği oğlan kalpsizin biri
Alay etti güldü...
Hiç aşka gülünür mü?

Ne çare, cahil aklı

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Cendere bu yaka, yüz
Kızarır, boyun
Damarlar şişer,
Düşmeler fırlar gider.

Korda dar

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Şaştı akl
Aşk koyduk ad.

Yakındı ayrılıklar ney
Geçti sesleri
Meşk koyduk ad.

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Kilimde incir çekirdekleri –parlak, pahalı
Elmaslar yerine çekirdek– süs, avunma.
Hatta soluk, ucuz boncuklar olabilirdi,
–Cam boncuk, incir çekirdekleri – süs, avunma.
Gezdir parmaklarını: Pürtük! Çünkü üzüm çöpleri…
Aptallığımızdan kalma üzüm çöpleri, armut sapları.

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Kaç yaş yaşadı umutlar
Uçup gittiğinde
Girdiğim yas törenleri
Sahiden girdim mi?

Yüzdeye vurunca

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.

Utanır da belki

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Neyi mi kurtarır yıkılmış soluyorsa
Hızlı arkada trafik
Güç kesildi
Artık onca beylik.

Artık ne bilinmedik

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Yaşlılık, bıkıldı
Zaman geçer: Bir kitap
Çevir sayfalarını.

Yok bu çölde
Bittikçe baştan

Devamını Oku