Behçet Necatigil Şiirleri

16 Nisan 1916 - 13 Aralık 1979
286

ŞİİR


113

TAKİPÇİ

Behçet Necatigil

Çoklarından düşüyor da bunca
Görmüyor gelip geçenler
Eğilip alıyorum
Solgun bir gül oluyor dokununca.

Ya büyük şehirlerin birinde

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Her şey araya giriyor, aradan çıkıyor
Arada çocuklar doğuyor, büyüyor, yürüyor
Arada evler, evlenmeler, ölümler duruyor
Arada yaz kış bahar, dünya dönüyor

Biz unuturuz başka!

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Tahta sınıfa karşı
Kürsü tahtanın yanında
Sınıfta otuz çocuk vardı.

Tahtanın önünde silgi
Üç dört tebeşir

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Bir piston
Kalmamı ister dilediği yerde
Tekler çoğulluğumu
Bir dinozor zor yer beni:
Yadi can beygir gücü.

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Evin yalın hali
İster cüce, ister dev
Camlarında perde yok
Bomboş, ev.

Evin -i hali, sabah,

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Çekilir sağa sola
Koltuk, masa, etajer
Hemen herkes ayakta.

İner çıkar bir fırça
Süpürge, toz bezleri

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Aç toylar uçar
Geride yavruları
Yarım İstanbul Hacer
Yarım Almanya Ali.

Donar kalır kum çakıl betonlarda

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Ayrılmalar birer kaçış gibidir
Alışmış bir kedi varsa
Kedi yokken gitmeli
Ya da bizden bıktığını
Bilmeli, gitmeli

Devamını Oku