Behçet Elcik Şiirleri - Şair Behçet Elcik

Bekledim on yıllarca.!
Hasret duraklarında,!
Yalan dünyanın yalanında,
Toprak gözlerin anlamında.

Bekledim seni mahşer yerinde,

Bizim buralarda çocuklar büyümez;
Vakit erken kesilir takvimden.
Dirilirler otuz üç yaşında gençler,
Cennet bahçelerinde…

Demin bir filozof gördüm!
Şehadet parmağı ile orta parmağının arasında,
Henüz dumanı tüten bir sigara...
Yüzünde derin bir hüzün,
Sanki ondan teselli bekler gibiydi.
Bir kahkaha, bir kahkaha ki,

Ne boştu Dünya serencam"ı!
Deli dolu bir rüzgar idi sanki,
Çarptı geçti kabrimizden,
Bakiden beka döküldü üzerimize,
Canımızı döktü, beka kaldı bize,

Bir suskunluğun ardına saklamıştım içimdeki fırtınayı, Bir kez sorsaydın, kelimelerim yağmur olup yağacaktı. Bir yalnızlığa sığınmıştım, bir kez sarılsaydın, İçimde biriken bütün hasret gözlerimden akacaktı. Yorgun düşmüştüm hayatın uzun yollarında, Bir elimi tutsaydın, yeniden yürümeye başlayacaktım. Paramparça olmuştu içimde ne varsa, Bir kez sahip çıksaydın, belki yeniden tamamlanacaktım. Ama sen… Ne sustuğumdaki çığlığı duydun, Ne gözlerimdeki hüznü gördün, Ne de kalbimde kopan fırtınayı hissettin… Ben anlaşılmayı beklerken, Sen anlamamayı seçtin. Ve ben, en çok da buna kırıldım…

Bir mimarın bir harabeye dokunuşu gibiydin…
Sanki elin değdiği yer kaderime yazı yazıyordu.
Yıkıntılarımın arasına rahmet gibi indin,
çatlaklarıma nur serperek imar etmeye başladın beni.

Harabemi imar ederken,

Ne seremcam idi, geldik, geçtik gamından.
Nice dostlar, anne, baba, kardeşler edindik taâmından,
Eşler, evlatlar, süslü ziyneti idi,
Kalmadı akrabalık aile bağından,
beden alınınca ruhumdan.
Yalnız yaratılmış bir ruh,

Belki bir gün anılarda hatırlanırız,
Bir eski fotoğrafın kenarında, solgun bir tebessüm gibi…
“Ah babam olsaydı” diyen iç çekişlerden geçeriz,
Geç kalmış pişmanlıkların gölgesinde.
Kim bilir…
Belki bir dua oluruz, bir Fatiha’nın sükûtunda,

Ses etme konuşsun kin dar,
Döksün eteğinde ki taşları,
Yüreği soğusun, azar, azar,
Vicdan sesinin çığlığı uyandırsın.

Uyandırsın da,

Kim Derdi.!!!
Kim derdi şafağın sökeceği Ufukta güneş batacak.!!
Aşkın, Sevgi'nin beşiği kalp kin nefret dolacak!
Ana,,, kuzusunu boğacak,
Ar, Namus, şeref İmanda değil dilde aranacak.
Eminlere güven kalmayacak,