Yalnızım her zamanki kalabalıkta,
Yalnızlığım insansızlık değil,
Yalnızlığım sessizlik değil,
Yalnızlığım kalpte senliğim,
Yalnızım senli hayeller ile,
Hayat bıraktığın yerde,
Ümit o bakışında, aynı duruyor.
Yıllara rağmen aşk kalpte, yaşlanmadı.
Hasret melekelerimde, yaslı.
Yasın! Yüzümde siyah sakal,
Yüreğim sancıdığında anlarım seni.
Anlarım ki sende acılar içindesin.
Kollarım uyuştuğunda üşüdüğünü,
İsmini sayıkladığımda ağladığını,
Yüreğim çırpındığında beni düşündüğünü,
Gönlümde acı keder,
Zahidem kurbanım,
ne olacak sensiz halim,
afakanlar sarmış beni,
Saplanmış gövdeme,
Seni sensedim,
sessiz sedasız,
sen'siz, seninle sabahlara kadar,
Sessiz, sessiz.
Taa ki, ezanlar, Sema'ya sedalanıncaya, dein.
Velhasıl huzur'a kabûl ile davete icâbet ettim,
Ben hiç sensiz nefes almadım,
İçimde yangınların buhranda kaldım,
Kalbimin derinliklerinde saklı yaram ile kaldım,
Her nefeste ey yar saydım.
Ben hiç içten gülemedim,
Kalem kelamından yoksun,
Edep ârından, medet varından,
Asalet vakarından, yoksul bereketinden,
İnsan insaftan, davet vahdetinden yoksun.
Yoksun kalpler aşktan, yoksun.
Sevgili, ey sevgili…
Afâkımı sarmıştı karanlıklar sensiz;
Ummanda yönünü kaybetmiş bir sal idim.
Sen, dilime, gönlüme, ummanıma
Pusula oldun;
Ne uzaktı İblis, yollarım ırağ,
İmtihanımın, kara perdesi, arkası ırağ,
Göz kapaklarında, sönüyor kutlu günler,
Gelişin, ardın ırağ.
Semerende bayram, getirdin de,
Dün… Annemi, babamı, kız kardeşimi görmeye kabristana gittim.
Uzun bir yürüyüş oldu; her adımda sağımı solumu süzdüm.
Küçük, büyük… Yan yana, ayak altında uyuyorlardı.
Soluksuzdular… Nefessiz, yemeksiz, aşsız uyuyorlardı.
Âşık, maşuktan ayrı uyuyordu…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!