Sana seni anlatan bir şiir yazacaktım,
Bakir kelimelerden,
kelimeler kirletilmiş,
iltifatlar duygular, kirletilmiş,
Sonra düşündüm ki,
Sahuru beklerken gece karanlığında,
Dalgalar vuruyor ruhumun huzur yerinden,
Alem mevt halinde, Köpekler vazifelerinde,
Cırcır Böceği cırtlıyor dalgalarla ahenk içinde.
Ya Hayy örtmüş alemi, Ya Kayyuma devr halinde.
Nurumu Nurlandıran aşk cevherim dirilmiş içerimde.
Bayram dediğin nedir?
Hiç anlamış değilim…
Oruç tutarsın;
Şeksiz, hesapsız bir ecr midir bu?
Ya da kurban edersin hayvanı,
Kesmekle kurtuluş mu olur?
Kelimeler kifayetsiz.
Üzüntüler yetersiz.
Ağlamak gülünç duruma düşüyor, Adıyaman sokaklarında..!
Bahar gelecek, kış kudursun dursun,!
Zamanın içindeki mevt varsın ölüm olsun,
Zamansız aleme varınca,! Ömürde aksın, ölümde.!
Başımı yastığa koyunca yine uyuyorum,
Hiç endişe etmedim bu defa,
Seni kaybetme korkusu olmadı bende,
Mesela hiç hırçınlaşmadım.
Sen gidiyorum deyince,
Aramızda denizler olurdu,
Canı sağolsun, yağmayan yağmurun,
Kuruyan bitkilerin,
Akmayan çeşmenin,
Yanımda olmayan herşeyin herkesin,
Birgün bende olmayacağım!
Yağmadığınız, akmadığınız, gelmediğiniz yerde.
Ellerini tutunca
Sarıyor hafakanlar yüreğimi;
Yüzün, gözlerin,
Ab-ı hayattan binlerce yudum gibi ferahlık veriyor.
Bir dokunuşun,
Başka âlemlere salıyor beni.
Mi‘râc-ı Dîvâne
Âh yâ Rab, sana meftûn bu dil-i dîvâne,
Nâr-ı aşkınla yanar, düşmüşem efgâne.
Kelâmın şem‘ine pervâne olup erdim,
Harîm-i sırrında mest ü hayrâne.
Mi‘râcı terk eyledim, cennet nedir ey Şâh?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!