Hep dikeni gelip gülünü deremediğim
Yarıda kalıpta sonuna eremediğim
Bir zamanlar sonuna kadar dediğim
Aşkının bedelini ödüyorum
Ateşiyle yanıp kavrulduğum
Rüzgarıyla kopup savrulduğum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sevgili şarir yolunuz açık,dizeleriniz daim olsun mükemmel
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta