Yılları denize atılan taşlar gibi seke ledik
Ağaç rüzgârla eğilmesi gibi dertle eğildik
Kimi zaman güldük ağladık dönüp bakmadık
Saçlarımıza dökülünce dağların karları yakındık
Kulağımızı tırmalayan sözleri duymadık
Sevgi öfke ile kendi hamurumuzu yorulduk
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta