Bayram Kaya Şiirleri - Şair Bayram Kaya

Kolgezer haramiler, avuç edeler
Bir benzer benzemez, geçmiş zedeler.

Yalan okuma yalınlığıma, harami deyi
Akıla baş, körde bile korku, ne deyi.

8-Yani toplumun ortaya koyduğu bir kullanım olmayan hiç bir şey özgürlüğün kullanımı olamaz. Daha açığı bir toplumunuz olmasaydı özgürlüğünüz de asla olamazdı. Şu da bir gerçek ki, güncel toplum; güncel toplumsal aklın ve güncel toplumsal gücün en son gelişmişlik verilerine değin aşamalarını yine toplumsal gücün muktedirliği ile bir birleşik alan içinde, entegre etmesi çok mümkündür. Bu entegre artık toplumun kullandığı bir entegre olmayıp, geçmişinde toplumun var olup ürettiği bir entegredir.

Yani toplum burada, evrensel gelişmenin görecesinde, teknolojik entegrasyon için bir avatar kalıp araçsa durumuna düşmüştür. Geçmişinizi bilir, günü buna göre değerlendirirseniz, geleceği ya da gideceğiniz yönü de az çok anlarsınız. Bu geleceği bilme değildir. Bir sonraki nereye atacağınız adım için bir hazırlıktır.

Doğa bir güçtü. İnsanın doğa içinde kalışla doğaya karşı mücadelesi ancak bir güç ile olurdu. Bu güç insanda yoktu amainsanın insanlarlan kurduğu dıştan organize yapı olan toplum bu gücü sağladı. Bu güç doğanın insana her daim ve sürekli vermediği sağlayıştı zorunlulukları, ve tek tek diğer organiklere verdiği ya da vermediği donanım ve üretme gücünü bu sayede kazanarak özgür eşmişti.

*Başlıktan geçişli,başlıktan anlamlı şiir.

Aldatıyorken aldatılmanın,
Alâmetifarikasını,
Sağa sola takardı,
Çok ama çok, akla sakardı.

Bu yollar sana dolanır
Ey nazende.

Giderim,
Almam da seni:
Alı, gülü olan

Zifiriden çıkanda aydın alaca
Düne gün düşer can diler salaca
Yaşam bulmayanda, ahreti
Yakın bulmuş zarureti

Özlemlerin mesafe kor, ulaşılara

Benden bir şey çıkmaz.
Çıkmaz kardeşim:
Ne Hint kumaşına astar
Ne Bünyan halısına nakış.
Yakıştırılmam da.

Ütopik bir varsayımdır.

Biri iki, ikiyi üç
Üçü pek çok.
Görmek istiyorsanız
Sadaka verin!

Önce fısıldanır ortaya.
Senaryoya uygun,
Biz
Öyle düşündüğümüzü benimseriz.

Aslında hiç bilmeyiz

Aslında devinim kavramının kendisi zamandır. Zaman, evrensel genelliğin, karşılıklı bağıntılı etkimeli oluşumudur. Zaman genelliği ve özelliği aynı anda gösterebilen bir durumdur. Yani evren bütün unsurlarını belli ilişkin genel zaman süreduruma göre süreçler. Dünya’daki gelişmeler ve bir balığın bir insanın süreçleri özel zaman bağıntılı durumlardır. Hücre özel zamanınız, böbrek vs. özel zamanınız sizin bir tek bir beden genel zamanınızı ve ömür genel zamanını verir. Özel zamanlar genel zamanları ortaya çıkarır. Genel bağıntılı zamanlar da özel bağıntılı zamanlara parçalanır.

Devinim daha parçalı, yerelden genele gidici fenomenlik olayların, bir durumunun, bir önceki diğer bir durumuna göre, goncanın çiçek duruma göre, birbirine kıyaslanmasıdır. Yine devinim, içsel (içe dek) zaman süreçle, dışsal (dışa değin) zaman devinimlerinin, birbirinin gölge nesne yansıması gibi, bağıntılı oluşuyla, algısal yansıyan bir içer ilme biçimidir.

İster inorganiklerin (cansızların) olsun, ister organiklerin (canlıların) , bir iç ve dış devinim zamanları vardır. İç devinme süreçleri bize yansıyıp görünmediği için, dıştaki görünen (gölge) yansımasının kıyası ile varlık bize değişmiş, büyümüş, ya da yer değişmişlik mekanikliğinde görünür.

11-Kimi dem, bünye dışı
Duygular kökleşti mi
Akıl fizanda tırsar.
Ufuk neydi?
Daha düne kadar çevrilip baktığı yer yoktu
Cübbeli cehalet