Nece ki, yazdan ırarsın
Öz bula derman.
Nece ki, an oluşta ırarsın
Söz işitmede
Söz ola ki ferman.
Varlıklar, devinimlerini, yani (girişen bağ ilişki) geçmiş zamanını, üzerinde biriktirip taşırlar. Bunlar en inorganik ilişkilenmenin çekeyi ile koaservat (ilkel dünyadaki protein, DNA, RNA, atp ve yağ gibi heterojen karışımlı prebiyotik çorbadır, organellerden yoksundur henüz) düzlemden, polimer düzleme değin, çok uzun süreçlerin denge, yalpalama, aşaması ile ilişkiselleşerek, kendi ilişkileri içinde alışkanlık yatkınlık eğilimlerinin ve kazanım yaptığı yapısal ağ örüntülerdirler.
En yalın hal ile bu tür tekil ilişkilerle yapılar da giriştikçe, karmaşıklaşırlar. Sürecin karmaşık halinden geriye baktığımızda sürecin yola koyuluşu akıl almaz gibidirler. Bu olmasa, şu olmazdı; şu olmasa, bu olmazdı; gibi sorunu tersten ortaya koyan bir anlayamamalığına düşeriz! Süren kendi iç zamanınız, yediğiniz elma dış süreç zamanı ile partiküller düzlemli de olsa, sizin kendi zamanınızı şişirir.
Hâlbuki olgu ve olaylar en son düzlemdeki durumu hedefleyerek ortaya çıkmış değildirler. Şişen süreç duruma; ”bağışıklık zamanı” ekler (sizin tanımadığınız ama elmanın bilip tanıdığı süreçleri sizde şişen sürecinizle öğrenmiş yaşamış gibi olup çevreye tepki çıkarabilmeniz) ki bu da evrimleşme devinimidir. Birinci kez, evrimin gözü kördür. Neden olacağı sonuçları bilmez. Yani evrim geleceği hiç hesaplamaz, geleceği bilemez. Bu, daha siz dünyaya gelmeden, dünyanın bir yansısının siz de aktarımsal olaraktan bulunması gibidir.
Uzağa ötelere,
Ta uca, bucağa.
Uzanmadasın.
İşte o zaman,
Tutulduğun yerde,
İçten dışa, dıştan içe iken.
Heveskâr karıncaya.
Çalışmakta tiril tiril.
İşlevsel.
Kusursuzcasına gidiş geliş.
Bir seyir yükümlülüğe,
Yaşam bu diye olağan.
10
Ne güzel, döktüre döktüre,
Yanlışına,
Doğrusuna,
Uzana, kısala,
Kıvrıla büküle deviniyordu.
Alay ı vâlâ
Şaşaayı yağla
Elemi sağla
Teresi dağla
Yıllarca beridir
Bu bir gönülce kendine kahrediştir. Dışta algı yansımaların, içte kendine kalıplanarak dönmesidir. Benin benle, kendince varedişlerle dalaştır.
Bitirilmemiş davaların
Sürdürülen artığı.
Sömrülen istismarlardaki
Şirret.
Felsefe Yap,
Beynin Zorunluluğu*
Hiç bir kişi ve kişiler hedef alınmamaıştır.
'Felsefe yapma
İkinci sınıf sayan
Zannına kayan
Uğraşından belli geriliğin
Bırak, bir insanlığını! Aman
Üst beyinsizdir, rahmi ile
Ellerinde geçen zaman.*
Kolgezer haramiler, avuç edeler
Bir benzer benzemez, geçmiş zedeler.
Yalan okuma yalınlığıma, harami deyi
Akıla baş, körde bile korku, ne deyi.




-
Necdet Arslan
Tüm YorumlarSöz söylemek önemli değil; sözü bilinçle söylemektir önemli olan.
Sayın KAYA vurgulamalıyım ki gerek şiirde ve gerekse öteki yazınsallarında sözü,etki gücü yaratacak bir keskinlikte kullanmasını bilen ender kişilerden biridir.
Şiirini okurken sözcüklerin,kendi sözlük anlamlarını da aşarak ...