Bayram Kaya Şiirleri - Şair Bayram Kaya

Bak gururun ihtişamıydı yaşamla ölen.
Ölenle ölünmedi, kuruldu değersinim şölen.
Yüreklerdeydi, yaşam durur, yürekçe bölen. *
Anlamanın neşesi, anlamın aklığı ile
Bazı erdemini, candan ileri bilen.

Ben doğarken
Erdemler susmuş
Çiçekler solmuştu:
Kimi darağacında
Kimi bekliyorken, yarınlarda
Kimide akan yaşlarda.

*Zikzak: Gelişmenin,lineer olmayıp,ağaç dalları ya da şimşeğin çakışı gibi; kırıklı, dallanmalı çatallanmalı, geri iletişimli yapılı olduğu, vurgusuna atfen zikzak dendi. Gerçekte tam bu anlatımı kaldırmayan, cayarlık ifade eden bir anlama geliyor olsa da zikzak, benim anlatımıma özgülük, uygun bir sözcük.


Uzun ince
İyice düşününce,
Çizgi.

Mehtap yanım sancıda

Ben zaman, ufku engince,
Kader birliği etmişce aşarım.
Eğer sırasında yaz kış,deprem;
Yaşanmıyorsa asıl o zaman şaşarım.

Bir erik, yaşamın baharında.
Ekşi.
Alışıkları yoktu,
Çevre etkiyenleri pek çoktu.

Ne acemi idi siteminde.

Bir rüya ki
Zehir zıkkım.
Bir yaşam ki,
Donuk silik,
Hep kar beyaz,
Yaşanmamış.

Seni özlüyorum
Gönlümde sözlüyorum
Durup durup, el şafakta
Grubu gözlüyorum.

Şafağını dürsem

64



Özleminde ıstırap üflenen, dayanılır kılan, neydir.
Sevgili; batan da, doğanla, aynı şeydir.

Biri,
Görmeyecekse
Sürüp sürüştürmek.
Biri,
Duymayacaksa
Konuşmak

Avanağın tosunu
Zamanı kadimce
Kendi gibileri sıfatı âdemce
Tutarla yosunu
Alır şimdiyi
Bilmez ki kimdiyi!