Bayramda yoktur gözüm dostluktur özüm
Kara topraktır özüm öldüğümde düğünüm
Dünyada yok gözüm beş metredir kefenim
Ondandır bezim öldüğüm gün bayramım
Mezarımı kazmaya gelenlere bir bir dua ederim
Mezarıma sıra sıra tahta döşeyene Hak’tan dilerim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta