Bugün bayram ve Ruhum manen, Asr-ı Saadette, Mescid-i Nebevi'de bayram namazını bekleyen Ashâbın o tatlı neşesiyle dolu. O mübarek cemaline bakıp tüm sıkıntılarını unutan, sevinci ve mutluluğu Efendimiz Aleyhissalatu vesselamın nübüvvet nuruyla yaşayan Medine'de Ashâbtan bir Sahabe olmayı ne çok isterdim.
O gülünce O'nunla gülmek, hüzünlendiğinde O'nunla birlikle ağlamak ve hiç tereddüt etmeden bir bedir sabahı seve seve bu değersiz canımı kollarında feda edebilmek isterdim.
Bayram neşesi varsa Mü'min' in yüreğinde O olduğu için var, kurban edilirken nice canlar, O'nun Rabbine olan teslimiyeti ile değer görür Allah için akıtılan kanlar.
Sevinci ile kainâtı güldüren O kutlu Nebi'nin tebessümünde arınmak ve hüzünlendiğinde Rabbi için döktüğü her gözyaşında nefsimi yıkamak isterdim.
Görüyorum Hüzün var O'nsuz sokaklarda, Ahir zamanda olmamızın derin sancısı var O'nsuz dünyamızda.
Unutmuşuz! O'nsuz bayramları onun için gülmüyor yetimlerin yüzü,
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta