Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
her gün
biraz daha biraz daha batıyoruz…
evet.....ne yazık ki.....saygılar
Batıyoruuuz...Demek batıyoruz? Fizik kuralları toplumsal gelişmelerin kurallarına uygulanabilirmi? Uygulanabilirse eğer; ' Her batışın bir çıkışı olmalı, oldurulmalı...' Duyarlı ve içten anlatımını kutlarım. Sevgi ve selamlar Zonguldak' tan..
Maalesef bu batışlardan kurtulmak için toplum olarak bir hareketimiz yok.En acısı bu.Selam ve
sevgiler.
Cesur yüreğinize saglık umarım laf ebeleri okur da kendilerine sobelerler Tebrikler Hasan Öztürk
Batmamak için ciddi, güvenilir ve bilinçli bir toplumsal muhalefet gerekli. Bu da şair yüreklilerde var zaten. Yüreğinize sağlık Türkan hanım.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta