Baslangictan Nihayete Şiiri - Nurgül Ankara

Doğarsın, aileni sarar tatlı bir sevinç,
Gözlerinde parıldar sanki o an yedi renk.
Dünya senin ekseninde dönüyor sanılır,
Evdeki her yürek sevginle nura boyanır.

Ailenin tacı olur, başköşeye kurulursun,
Tüm şefkatle yıkanır, bin bir çiçekle dolarsın.
İlk “anne”, ilk “baba” deyişinle bir sabah,
Yüzlerde açar gül, dillerde bin şükür, bin ah.

Adımların büyür, yıllar akar gider sessizce,
Çocukluk bir bahar yeli, geçer gider delice.
Gençlik, bir kartal misali göklerde süzülür,
Kanat çırpar özgürce, ufuklara bürünür.

Zaman gelir, hayaller gerçeğin sinesinde,
Olgunluk çağı yürür ruhun ince tülünde.
Kendi yolunu çizerken, düşe kalka ilerler,
Hayatın her yükünü tecrübeyle derler.

Kurduğun yuvada şenlenir dört bir yanın,
Evlatlarınla yeniden başlar en büyük heyecanın.
Bir tohum ekersin, yarınlara kök salan,
Vefa olur meyvesi, kalpten kalbe uzanan.

Sonra zaman omzuna usulca bir el koyar,
Hatıralar kalbinde yıldız olup birer birer kayar.
Yaşlılık bir ceket; giysen de çıkaramazsın,
Ömrün boyunca taşıyıp, bir kenara bırakamazsın.

Geçmişin aynasıdır kırışan her bir çizgi,
Okudukça anlarsın, yaşanmış her bir ezgi.
Yorgun düşse de beden, zihin huzuru arar,
Geçen her güzel gün, ruhuna ışık sarar.

Hayat; bir yolculuktur, başlangıçtan nihayete,
Sevgiyle anlam bulur, her hatıra bir ayete.
Doğumla başlayan bu eşsiz, kutlu hikâyede,
İnsan sadece sevgiyi biriktirir yüreğinde.
Nurgül Ankara