Bir şehre ilk kim gelir.
O yere.
Adı sanı olan bir insandır.
O yerden ilk çoban geçer.
Yayıldığı hayvanlarının ardından gelir,
Geçerken mola verir uğrar.
Yorulmuş ve susamıştır.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta