İhaneti hep biz tattık,
dilimizde hep öfkenin ve nefretin yükü kalmış
konuşamayan, söylemeyen, kekemeleşmiş dilimiz
görülenden, tanık olunandan geriye kalmış tek şeyini
sessizliğini de haykırır artık:
oyununuz iyi degil, pahalı oyuncaklarınız sadece israftan ibaret!
Herşey çok basitti:
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta