Başım Sağolsun Şiiri - Mustafa Erçin

BAŞIM SAĞOLSUN
Kalbimdeki sevgili aniden ölmüş olabilir
Çınar ağacı gibidir sevgi, asla ölmez
Hep bir çocuk kalbi atardı içimde, dinmez
Ve her yeni gün yeni bir heyecan olurdu
Yetmez miydi bana? Daha ne olsun..

Öyle de oldu, kuraktım, çoraktım, ıslandım
Denizden mi geldin, yoksa deniz sen miydin?
Derken; suyla işim ne? ben kara adamıyım,
Rüya sanki; bir körfezde ya da bir ada mıyım
Denizlendim seninle, sevgiyle temizlendim
Kalbimden kuruyacak ne varsa, kurusun...

İçim masmaviydi, oysa sen siyah beyaz severdin
Her görüşümde içimde beyaz yunuslar dans ederdi
Sonra kaybolurdu birden, ortalık simsiyah,hokus pokus
Sen hep dalgalıydın, belki de dalga geçiyordun
Gelgitlerinle yıprattın, uysal geldin, ve uysal gittin
Ve ben Atlantis.Kayboldum sende, artık zor bulursun.

Zor yalan söyletir, sevgi olgunlaştıysa koşar gelir
Çok mu zorladım seni,  sen mi çok mu ürkektin
Sandımki herkes aynı, bir sen farklı ve tektin
Belki sen inanmadın denizliğine, belki ben kuruttum
Bu arada, söylemeyi unuttum
Dudaklarında boya çoktu, tek bir sevgi sözü yoktu
Deseydin ya, bırak zorlama böyle kalsın
 
Günler geçti, Atlantis battı. Sevinebilirsin istersen
Sen öldürdün içimde büyüttüğüm okyanusu, sen
Başım sağolsun, başım sağolsun.

07.08.2026- Ankara.