Hafif acıklı ve dramatik bir hayat yaşadım, şuanda sıradan bir hayat yaşıyorum ve dahada sıradanlaşacak bir hayata doğru gidiyorum.
Sade bir evin beyaz köşesinde,
Görkemli insanların içinde,
Kâh iyisi, kâh kötüsü,
Herkesin var bir büyüsü.
Anamın, babamın dizinin dibi,
Kim demiş ki iyilik öldü?
Ona deyin ki Hasan doğdu.
Sevginin başladığı yer o oldu.
Işığım, güneşim, Hasan’ım benim.
Kim demiş ki güneş battı, doğmaz?
Kendimde değilim uzun zamandır,
Ah, yedi beni şu sınavlar yedi.
Dilim damağım kurudu gitti,
Ah, yedi beni zalim sistem yedi.
Huzurluydu, güzeldi, sakindi evim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!