Köy hayatı zordu, çile hüzünü,
Yüklenip dert dağı aşardı dayım.
Gül gibi baktığı, at öküzünü,
Severek besleyip, koşardı dayım.
Bilindi babacan eş dost gözünde,
Sezildi ozanlık, ahval sözünde.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta