Gözlerinin alacakaranlığının mutluluğu misali başaklanan bir boşluk.
Hüzün teranesiyle serpilen.
Söylenmeyen hatıralarla beslenen.
Sonsuz acıyla başlayan, sonsuz mutlulukla biten.
Kökten devrimci hayallerle örülen bir boşluk.
Yırtık bir paçavra gibi bir boşluk.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hüküm giymiş yıllarımın tükenmeyen halimsin,çok ok güzel kutlarım sizi.YUVASIZ KUŞ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta