Kimse duymuyor ama,
Tartışıyoruz aramızda.
-Neden bu kadar dönüyorsun?
-Sana ne?
Baş ben değil miyim?
Hem, dünya da dönüyor,
Ona neden bir şey demiyorsun?
-Baş sen olabilirsin,
Lâkin vücudun Rabb’i benim.
Ayrıca dünya’ya ne diyeyim?
Onu yöneten RabbülAleminim.
-Bu işe Rableri karıştırma.
Makrodan mikroya onları yarıştırma.
Ben baş’ım, beyin benim içimde,
Sen kalb’i yönet gücün yeterse.
Dünya da dönüyor,
Sen ne dersen de!!
-La havle, çattık be.!
Nedir sizden çektiğim.
Kalbe söz geçmiyor canım efendim.
Bunda benim suçum ne?
O’ndan beyine sinyal gidince,
Bilirsin işte…
Kandım.!
Ama artık;
İstifa dilekçemi verdim,
Tüm sıfatlardan azadeyim.
Dön dönebildiğin kadar,
Mesnevi’den ders aldım,
Meydan bizim.
Pervane misali ateş-i aşk’a
Yandım.!
f.a
5-Kasım-2026
Kayıt Tarihi : 6.11.2026 15:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Oynak kulak kristalleri




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!