sen bağdat’ta
kökünü mayınların parçaladığı bir gül dalısın,
bal rengi güneşin gölgesinde
karıncalar yürür yapraklarına.
kardeşliğin alfabesini sökeriz.
ilk kez öpüşmüş
iki sevgili gibi yakınız hayata
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim



