Barışın Adı Sen Şiiri - Ersin Gülezer

Bir sabah sen doğdun, ben başka bir yerde,
Aynı göğe baktık, ayrı cephelerde.
Senin adın kaldı dudaklarımda,
Benim adım saklıydı mektuplarında.
Bir yanımda tüfek, bir yanımda sevdan,
Hangi kurşun ayırır kalbi insandan?
Toprağa düşerken gençliğin sesi,
Göğe yükseliyordu barışın nefesi.
Ben sana gelmek istedim, yollar kapandı,
Bir şehir yıkıldı, bir ömür yarım kaldı.
Sen beni bekledin, ben seni andım,
Biz birbirimizi değil, savaşı kaybettik sevgilim.
Bir güvercin uçur, beyaz olsun kanadı,
Taşısın sınırların ötesine feryadımı.
Desin ki: “Yeter artık, susturun silahları,
Birbirine sarılsın dünyanın çocukları.”
Benim düşmanım sen değilsin, bunu bil,
Sen de benim gibi bir annenin evladısın.
Sen de geceleri bir yüzü özlersin,
Sen de bir sabah korkmadan uyanmak istersin.
Ne bayraklar incinsin, ne anneler ağlasın,
Ne bir sevda daha yarım bir türküde kalsın.
Bırak, çocuklar tankları oyuncak sansın,
Bırak, insan insanın elini tutsun.