Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsanın gönlü hoş olmayınca, yaşadığı yer güllük gülistanlık da olsa bir türlü mutlu olamaz. kalemine, yüreğine sağlık.
Çok güzel bir şiir şarkı tadında. Yüreğinize sağlık İbrahim Hocam. Kutluyorum şiirinizi ve sizi..
Selam ve Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta