Bir çocuk görüyorum deniz kenarına oturmuş,
ufka bakıyor.
Kim bilir cocuk aklından neler, neler geçiyor.
Martılarla konuşuyor belki de bizim yaptığımız,
kötülükler için özür diliyor.
Bir çocuk görüyorum deniz kenerına oturmuş,
bir şeyler anlatıyor dalgalara.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta