Bana dağ yapmayı öğret dağa kar yağdırmayı
dağdan kaymayı öğret
hep ırmak olmak istemiştim
dibi görünen bir dere ya da
mavi bir göl
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bana dağ yapmayı öğret; dağa kar yağdırmayı,
Dağdan kaymayı öğret...
Hep ırmak olmak istemiştim,
Dibi görünen bir dere ya da,
İddiasız...
Bana balık olmayı,
Yunus olmayı öğret...
Bana olmayı,
Dalda kiraz olmayı,
Çok değil,
Bir az olmayı öğret...
Kötüleri de bağışlayabileyim...
Aşk nasıl bir şey ki,
Aklıma yatmıyor hiç bir tarifi...
Aşık olmayı değil,
Serapa aşk olmayı,
Sırılsıklam ıslanmayı,
Güzel şiir yazmayı,
İyi insan olmayı; öğret bana yüce Tanrım...
Güneş olmayı,
Cennet olmayı değil,
Huri hılman Tuğba ağacını değil; hiç değil,
Ateşte yanmamayı,
Boğulmamayı suda,
Bana marifet öğret, bana magfiret öğret...
Ömür boyu dua gibi okuyacağım bir şaheser! Bence Üstademin artık bunlara öğrenmeye ihtiyacı kalmamış, zira insan bildiğini, gördüğünü, hissettiğini yazar; ama biz okuyucuların ne çok ihtiyacı var 'bir az olmayı' öğrenmeye......
Sizi okumayı seviyorum.Saygı ve sevgiler yolluyorum Ayvalık'dan.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta