Ben Âdem oğluyum insan severim.
Fakir, zengin demem, şânına bakmam.
Eğer ki: insansa her an severim
İyi, kötü demem kanına bakmam.
Birine bizdendir, bencidir demem;
Birine sizdendir, sencidir demem;
Kızılderi, Eskimo, Zencidir demem;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta