Yüreğin kor ateşti, her gün sinemi yakan,
Su gibi gözün vardı, bana aşk ile bakan,
Sonsuz bir sevda ile çağlayan gibi akan,
Manalı bakışınla, gözlerin akla zarar.
Gamzen derin bir kuyu, gülüşün aşka karar,
Cilvenle sefil oldum, döndürdün şu başımı,
Göstermedim kimseye, döktüğüm gözyaşımı,
Bir bahara çevirdin, boranımı kışımı,
Yolunu gözlemekten, saçlarıma kar yağdı,
Hasretin yüreğimde, sanki sönmez çerağdı.
Uzaklardan bir haber, sinemi delip geçti.
Yarim, aşk şarabını, elimden alıp içti,
Baharda tomurcuklar, rengarenk çiçek açtı,
Yüzünde parlarken ay, yüreğinde bir efkar,
Senin olmadığın yer, bana zindan gibi dar.
Sönen gönül çıranı, yandırıp yakamadım,
Şu garip ahvaline, dönüp te bakamadım,
Sevda denen pınarla, su gibi akamadım,
Bunca cefa, bunca ah, hangi vicdana sığar?
Taş gibiyken yürekler, merhamete gün doğar?
Felek çelme taktı da, düşürdü tuzağına,
Kuş gibi uçamadım, yarimin kucağına.
Bir duman çöktü yine, gönlümün ocağına,
Bülbül gibi olsaydım, gül huzura ererdi,
Sensiz bu ızdırabım, mahşere dek sürerdi.
Gecenin karasında, seni arar gözlerim,
Boğazımda düğümdür, söylenmeyen sözlerim.
Köz bassam da gönlüme, yine seni özlerim,
Gel de söndür bu harı, eyleme beni pişman,
Bir sensin bu dünyada, her an derdime derman.
Kayıt Tarihi : 21.11.2026 14:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Andeliplehece.blogspot.com


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!