Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Böyle bir bakış açısı için okkalı bir 'bakış aşısı' gerektiğini düşünüyorum. Toplum bırakın açıyı, hayata güzel bakmayı unutmuş.
Şiiriniz düz ve yalın. Başarılı buldum kendimce.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta