Bak imkânsızım Şiiri - Basri Erdoğan

Bak imkânsızım,
Sana dualı sözler yazdım geceleri,
Bir yanım sevdaydı, bir yanım memleket;
Adını ekmeğe, suya, umuda kattım,
Ben seni bir halkın yarını beklediği gibi sevdim.

Bak imkânsızım,
Paslanmış zincirlerin sesini duydum içimde,
Kırılmadım, eğilmedim, sustum yalnızca.
Çünkü bazı sevdalar da tıpkı özgürlük gibi;
Uğruna ömür verilir de vazgeçilmez asla.

Bak imkânsızım,
Elime batan dikene aldırmadım,
Kanımı avucumda saklayıp yürüdüm sana.
Nasıl ki nasırlı eller ekmeğinden vazgeçmez,
Ben de senden vazgeçmedim bütün yaralarıma rağmen.

Bak imkânsızım,
Ben seni uzaklardan sevdim;
Bir işçi türküsünün yarım kalan nakaratı gibi,
Bir meydanda göğe kaldırılan umut gibi,
Bir mahpusun demirlerden baktığı sabah gibi sevdim.

Bak imkânsızım,
Bizim sevdamız biraz yasak, biraz yaralıydı;
Bir yanımız sürgün, bir yanımız kavga,
Ama ne zincir susturdu yüreğimi
Ne de uzaklık unutturdu bana seni.

Bak imkânsızım…
Bir gün sorarlarsa “Neydi bu sevdanın adı?” diye,
De ki: Bir adam vardı,
Dünyayı değiştirmeye gücü yetmedi belki
Ama seni severken
Hiçbir zulmün önünde eğilmesi.