leyla, yitirdiğim kevser kuyusu
leyla, yerin göğün tükendiği yer
leylayı bilene yıllarım feda..
baht o ki, ben kimim..? ...deseler LEYLA...
..
09
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




biraz da mecnun kıyaslanmak istemez mi :)
yeni şiir istesem diyorum ne dersin sevgili ERDAL!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta